Events & Evenementen

Als fotograaf richt ik mij op het fotograferen van mensen en van evenementen. Tachtig procent van de opdrachten die ik doe valt in één van deze twee categorieën. Zodoende kijk ik regelmatig naar hoe andere fotografen evenementen fotograferen. Soms fotografeer ik een evenement met een andere fotograaf samen en krijg ik naderhand de vraag ‘waarom zien jouw foto’s er beter uit?’

Hier is het probleem: voor veel fotografen is het fotograferen van een evenement even makkelijk geld verdienen. Als ze maar een goede foto hebben van de voornaamste mensen op het podium, dan is het wel OK. En waarom zouden ze meer hun best doen? Het blijkt dat opdrachtgevers vaak ook niet weten wat een goede reportage is — en wat niet…

In deze blog wil ik een aantal tips geven om je evenementenfotografie naar een hoger niveau te tillen. En wil ik (potentiele) opdrachtgevers helpen om kritischer na te denken over waar ze wel en niet mee tevreden zijn. De foto’s die ik hierbij als voorbeeld gebruik zijn uit twee opdrachten die ik deze week deed. De ene opdracht was een zakelijke bijeenkomst in het Inntel hotel bij de Erasmusbrug in Rotterdam; de andere opdracht was voor BNR (Business Nieuws Radio) in het KPMG hoofdkantoor in Amstelveen. Je kunt op de beelden klikken om ze groter te zien!

1. Wissel eens van lens!

Het verrast me wel eens dat ik sommige fotografen met één zoomlens een heel evenement zie fotograferen. Bv een 18-200mm, of een 24-70. Op zich prima lensen — maar erg dichtbij kun je niet komen, en een mooie overzichtsfoto zul je ook niet maken. In mijn tas zitten standaard (volgorde geeft ook frequentie van gebruik aan):

1. 70-200mm/f2.8 – Mijn favoriete lens tijdens elk evenement.
2. 17-35mm/2.8 – de ideale lens voor overzicht en actiefotografie
3. 24-70mm/2.8
4. 14-24mm/f2.8 – voor de overzichten en de architectuur
5. 16mm/2.8 (fish eye)
6. 1.4x extender – gebruik ik sinds kort op mijn 70-200. Geeft me dus 300mm. Ideaal om lekker dichtbij de spreker te komen zonder dat iemand er last van heeft.

Bovenstaande foto maakte ik met mijn 16mm fisheye. Ja, hij vervormt alles. En ja, niet iedere opdrachtgever is er dol op. Je moet weten hoe je hem moet gebruiken. Maar alleen daarmee kon ik laten zien hoe vol de zaal zat!

2. Verander eens van perspectief!

Probeer het evenement uit alle hoeken te fotograferen. Ik arriveer altijd ruim op tijd om de locatie te verkennen. Hoe kom ik op het balkon? Hoe kom ik achter het toneel? Waar zijn de trappen? Ik lig regelmatig op de grond, of sta op een stoel. Een mooi evenement verdient het om vanuit alle hoeken te worden gefotografeerd!

3. Haal je flits van de camera!

Op veel evenementen is betrekkelijk weinig licht. Veel fotografen zetten daarom een flitser op hun camera en flitsen er lustig op los. Ik begrijp dat niet. De meeste fotografen weten al lang dat in alle andere vormen van fotografie direct licht lelijk en sfeerloos en vervreemdend is — waarom zou dat niet gelden voor evenementenfotografie? Zelf werk ik zoveel mogelijk met flitsers op een statief, aangestuurd door pocketwizards. Vanaf de camera kan ik de kracht van de flits aansturen en zo een mooie mix met het bestaande licht maken.

Deze foto maakte ik door een reportage flitser op een statief achter het publiek te zetten. De flitser was gericht op de spreker – maar via het plafond, dat meedeed als grote reflector. Zonder deze flitser had ik in deze situatie geen sprekende foto’s gehad.

4. Match je flitslicht met het bestaande licht

De meeste locaties worden belicht met kunstlicht. Dat heeft een kleurtemperatuur van rond de 3500K. Het licht van je flitser is 6500K. Mix die twee soorten van licht, en je foto’s krijgen een hele vreemde kleurzweem, die je er in de nabewerking niet meer uit krijgt. Het antwoord is simpel. Gebruik kleurfilters op je flitser en stem je camera af op het aanwezige licht. Zelf heb ik een scala aan filters bij me en maak ik geregeld een kleurbalans met behulp van een grijskaart of een Expodisc.

5. Fotografeer de details die het verhaal maken!

Zoek tijdens het evenement altijd die details die dit event zo uniek maken. Tijdens het BNR event was het belangrijk dat men meetwitterde. De helft van het publiek had zijn telefoon in de hand. Op het megagrote scherm werden tweets direct zichtbaar.

6. Fotografeer de interactie

Wacht op de humor. Wacht op de spontaniteit. Maar al te vaak zie ik een fotograaf 3 kiekjes maken aan het begin van een speech en dan zijn camera weer neerleggen. Soms zie ik de fotograaf dan lekker wegdromen of zijn smartphone tevoorschijn halen en een spelletje spelen. Mijn advies: hou de camera klaar en luister intensief mee. Gaat de stem omhoog? Komt er een mop aan? Een prikkelende opmerking? Komt er een vraag uit het publiek? Wees er klaar voor!

 

7.  Fotografeer de locatie zelf

De opdrachtgever geeft veel geld uit aan een aantrekkelijke locatie die de bezoekers ook leuk vinden. Zet die op de foto. De opdrachtgever wil trots zijn: ‘daar zaten wij!’

8. Fotografeer na het evenement nog even door!

Deze foto maakte ik nadat het evenement al lang was afgelopen. De opdrachtgever had me ingehuurd tot 20:30, en dat tijdstip was al lang gepasseerd. Ik had mijn camera kunnen opbergen — maar dan had ik dit plaatje — en vele andere leuke plaatjes – gemist.

 

9. Breng de logo’s in beeld

De opdrachtgever zoekt beelden die zijn communicatie ondersteunen. Zorg ervoor dat zijn logo’s een plek krijgen op je foto’s! Dit is een foto van de keynote van de algemeen directeur. Op de achtergrond zijn logo.

Nog een voorbeeld; de BNR opdracht betrof een uitzending met een bepaald thema. Breng dat thema herkenbaar in beeld!

10. Bewerk je foto’s na!

Regelmatig kom ik de foto’s tegen van een andere fotograaf die hetzelfde evenement heeft gefotografeerd als ik en mijn eerste indruk is ‘hij/zij heeft de foto’s van het geheugenkaartje gewoon zonder enige bewerking naar de opdrachtgever gestuurd. Wat mij betreft kan dat niet! Natuurlijk ben ik het er mee eens dat je moet proberen in de camera een zo goed mogelijk beeld te maken — maar als je niet in de nabewerking de puntjes op de i zet ben je wat mij betreft amateuristisch bezig.

 

 

Het ziekenhuis bij mij in de buurt vierde haar nieuwjaarsreceptie in het Isalatheater. Ik ben daar ongeveer huisfotograaf, dus ik was erbij. Erg leuk en gezellig — en de verrassing was het optreden van de dansers van Noes Fiolet. Hier een overzicht van het complete event (web-gallery), maar hieronder een aantal leuke foto’s, voornamelijk van het optreden.

Zoals altijd: als je op de foto klikt zie je een groter en scherper beeld…

Vandaag heb ik het Customer Media Congress 2011 in Haarlem gefotografeerd (web gallery). Een boeiend congres met veel interessante sprekers. Ik fotografeer veel dergelijke evenementen en geef mijn oren dan goed de kost — vaak echt interessant en natuurlijk altijd leuk om je te realizeren dat het aanwezige publiek honderden of soms zelfs duizenden euro’s heeft betaald om te horen wat er te zeggen was en dat ik betaald wordt om daar rond te lopen!Terwijl ik luister probeer ik zelf zo onopvallend mogelijk mijn werk te doen. Heel stilletjes beweeg ik door de ruimte — of dat probeer ik in ieder geval.

Dat ging vandaag stevig mis. Ik had net links van het podium enkele foto’s gemaakt en besloot naar het midden van de zaal te verhuizen. De zaal was heel stil, dus ik probeerde zo stilletjes mogelijk de trap af te lopen. Bij de laatste tree dacht ik dat ik er al was en strekte mijn voet uit om op te gaan staan, maar die vond geen houvast. Ik begon te vallen. Het voelde als slow-motion. Er was niets om vast te grijpen en ik besefte tegelijkertijd dat mijn camera een enorme klap ging krijgen en dat de hele zaal me hoorde vallen. Ik hoorde hoe de zaal collectief haar adem introk. De spreker stopte in het midden van zijn zin. Een kort ogenblik wenste ik dat de bodem mij op kon slokken. Ik realiseerde me echter snel dat ik geen pijn had en stond snel weer op. De hele zaal keek naar me — wat een vreselijk gevoel was.  “Are you all right?’ vroeg de spreker. Ik verzekerde hem stamelend ‘I’m fine – I am so sorry, please continue, ” waarop hij tegen de zaal zei: “… and this is why you should never do business with kids, animals or photographers”, hetgeen de zaal erg grappig vond.

Waarom vertel ik dit? Omdat ik me rotschaamde en toch wist dat ik de rest van de dag daar nog moest rondlopen, tussen al die mensen die weten ‘oh, da’s die gozer die zo net zoveel kabaal maakte.’ Je kunt er maar beter eerlijk over zijn. Ik vertel het ook omdat zoiets me echt nog nooit eerder is gebeurd. Zoals gezegd fotografeer ik graag en vaak evenementen en hoor ik vaak na afloop: “goh, we hebben niet eens gemerkt dat je uit zoveel verschillende hoeken ons programma hebt gefotografeerd — hetgeen ik als een groot compliment beschouw. Dat probeerde ik vandaag ook — helaas lukte dat vandaag minder. Maar je kunt er zeker van zijn dat ik de komende 100 evenementen heel goed zal weten  waar ik mijn voet neerzet!