Afgelopen week een leuk zakelijk evenement gefotografeerd voor een klant uit Barcelona. Deze opdrachtgever organiseerde het evenement in het Wereldmuseum hier in Rotterdam (een hele mooie evenementenlocatie) en wilde alle mensen op de rode loper bij binnenkomst op de foto hebben. Dat verwerken zij dan weer in een aardigheidje voor de betreffende relaties.
Zoals u ziet levert dan een chique effect, in die witte hal.
Klik op de foto om hem groter te zien.
Afgelopen maandag mocht ik een event fotograferen voor allemaal mensen die werkzaam zijn in de modewereld. Deze serie ontstond toen ik besloot met mijn 85mm/f1.4G lens een aantal portretten te maken. Iedereen bleek zeer gewillig om eraan mee te werken!
“Doe niet zo uit de hoogte” hoor je wel eens. Maar soms moet je juist wel uit de hoogte doen. Bijvoorbeeld op je evenement. Om een mooi overzicht te krijgen. Deze foto’s maakte ik zonder trap, zonder vlieger, helicopter, gyrocopter of wat dan ook. Lekker snel, simpel en super scherp.
Nog een reden om met een professionele evenementenfotograaf in zee te gaan. Een amateur levert dit soort beelden niet.
Gisteren mocht ik een evenement fotograferen op de NDSM werf in Amsterdam. Wat een gaaf complex is dit. Daar zag ik dit kunstwerk liggen. Het is een drijvende aardbol, gemaakt van allemaal petflessen. Ik zag aan de achterkant een ‘deurtje’ open. Daarbinnen was de kunstenaar bezig. Dit kunstwerk gaat binnenkort op de Nederlandse waterwegen dobberen om ons eraan te herinneren dat we maar één wereld hebben en dat we daar een beetje zuiniger op zouden kunnen zijn!
Met enige regelmaat krijg ik de vraag van een bedrijf of zij een door mij gemaakte foto mogen gebruiken in ruil voor naamsvermelding. Men stelt de vraag heel serieus, en is ook vaak heel verbaasd als ik daar snel en resoluut ‘nee’ op zeg! Waarom niet? Dat is toch een mooie deal, denkt men; wij een mooie foto en jij naamsvermelding. Wie weet wat voor mooie opdracht daar weer voor jou uit komt rollen!
Ik, maar ook vele fotografen met mij, krijgen deze vraag een paar keer per maand. Vandaar dat ik er maar een blogje aan wijdt.
De gedachte begrijp ik op zich wel. Meestal spelen de volgende elementen er een rol in:
Pas geleden fotografeerde ik een bruiloft. De kledingwinkel waar het pak van de bruidegom vandaan kwam, vond de foto’s zo mooi, dat ze deze gebruiken wilde ‘in ruil voor naamsvermelding’. Mijn reactie was alsvolgt:
Ik heb een alternatief voorstel. Ik mag bij deze winkel een eigen pak naar keuze uitkiezen, wat ik gratis van hun krijg. Dan wil ik iedereen die er naar vraagt wel vertellen waar ik dat pak vandaan heb.
Waarmee hopelijk in ene duidelijk is hoe gek het voorstel is. Daar gaat deze kledingzaak natuurlijk niet op in. Een gratis pak? Dan hebben zij de kosten en geen inkomsten!
Het bevreemd ons fotografen dan ook dat iedereen begrijpt dat de bakker zijn brood niet verkoopt in ruil voor naamsvermelding, dat de bank naamsvermelding niet accepteert als betaling op de hypotheek, en dat werknemers niet werken voor een salaris van naamsvermelding — maar dat fotografen dat maar wel zouden moeten doen.
Wij fotografen ervaren de vraag dan ook als ironisch. De naamsvermelding die ons wordt aangeboden is niet een voorrecht, maar een wettelijke plicht! Volgens zowel de Nederlandse als de Europese wet op auteursrechten heeft de maker van een werk altijd recht op naamsvermelding. Je begrijpt dat ons wenkbrouwen omhoog gaan als ons weer ‘naamsvermelding’ als betaling wordt aangeboden.
Maar de ironie gaat verder. Als de winkel de foto die ze wilde gebruiken zelf had laten maken, was ze de volgende kosten kwijt geweest: fotograaf + modellen + visagie + locatiehuur + organisatie. Ik schat even €2500. Die foto willen ze nu gratis hebben, zonder de fotograaf daar een nette vergoeding voor te geven. En dat terwijl de fotograaf de volgende zaken inzet: tienduizenden euro’s aan hard- en software; jaren aan training en het ontwikkelen van vaardigheden; en dan nog uren aan voorbereiding, het maken van de foto zelf, en het nabewerken ervan. En vergeet niet dat deze kledingwinkel de foto inzet om nieuwe klanten aan te trekken! Zij hebben dus economisch voordeel bij het gebruik van een foto waar ze niet voor willen betalen.
Maar die naamsvermelding, die is toch goud waard? Nou, wacht even… goud? Vraag de gemiddelde nederlander of hij de naam kent van een goede fotograaf. Met veel geluk kent de gemiddelde nederlander de naam van Erwin Olaf, of de naam van Anton Corbijn. Weinig kans dat hij ze beide kent — en dat zijn de bekendste fotografen van Nederland. Een hele goede marketing medewerker kent 2, misschien 3 fotografen — en er zijn er meer dan 11.000. Feit is dat we leven in een beeldcultuur waarin mensen zo overstelpt worden met beelden en informatie. Als bij een hele mooie foto ‘Rogier Bos’ staat, is dat even snel vergeten als ze het gelezen is. In al de jaren dat ik nu als professioneel fotograaf bezig ben heb ik het misschien twee of drie keer meegemaakt dat een opdrachtgever zei: ‘ik zag je naam daar en daar, en wist dat jij degene was die ik nodig heb.’
Nee, voor naamsvermelding doen we het niet. Wat dan wel? ik biedt u de betreffende foto graag aan voor een vriendelijk bedrag. Dat bedrag ligt ver onder de kosten die u kwijt zou zijn als u opdracht voor het maken van de specifieke foto had gegeven. U hebt dus wel zeker economisch voordeel, maar nu op een nette en vriendelijke manier. Hopelijk ontdekt u in de fotograaf een een gedreven professional die hard werkt en zijn opdrachtgevers graag de best mogelijke beelden ter hand stelt.
Recente reacties